Twoje serce zostało na ziemi
Twoja dusza odeszła do Pana
I tam nad obłokami
Na świat patrzy zatroskana

Twoje serce bije przy naszych
Na Franciszkańskiej w oknie stoi
Uśmiecha się i smuci też czasem
I zwyczajnie po ludzku się boi

Twoje serce szczęśliwe radością
Naszych zwykłych i dobrych dni
Twoje serce boi się niepewnością
Naszych smutnych i czasem złych chwil

Twoje serce wędruje po górach
Białą laską podparte nieśmiało
Bo taka Jego już natura
Odwiedza to co umiłowało

Twoje serce bawi się z dziećmi
Swoim płaszczem ich czule okrywa
Przy Tobie wszyscy są bezpieczni
I wciąż młodzi choć lat im przybywa

Twoje serce przygarnia gołębia
Biały gołąb na ramieniu Ci stoi
Twoje serce to miłości głębia
I nikt przy Tobie się nie boi

Twoje serce migoce na niebie
Świeci jedną z miliona gwiazd
By oświetlić nam drogę do Ciebie
Gdy zakończy się nasz ziemski czas