Noc Świętojańska 24 czerwca 2010 roku

Ogniskami
rozpromieniona,
rozmarzona
szczęściem
dziewczęcego uśmiechu
W oddechu wiatru
pełna uczuć
szeptów i zwierzeń miłości.
Radości pełna po brzegi.
Jedyna w roku -
w święto Jana
swą czerń okrywa róż bukietem -
i tańczy, tańczy … aż do rana.

Płyń wianku

Płyń wianku spleciony barwną wstążką lata,
płyń z wodą strumienia daleko.
Pozdrów łąki grząskie, motyle i kwiaty,
szuwary i trawy rosnące nad rzeką.
Dzieci pozdrów, co śmiechem dziś witają ciebie,
most żelazny i auto lśniące srebrem stali.
Dąb zielony i sosnę, co wiatr ją powalił.
Omijaj przeszkody, wykroty, kamienie,
ochraniaj gałązką świecy płomyk mały.
Donieś go do serca wielkiego miłością,
co kiedyś na ciebie tak wiernie czekało.
Samotny na rzece wśród prądu i fali,
cichutko, pośpiesznie płyń dalej.
Płyń strudzony tak długo,
aż odpoczniesz sobie
po długiej podróży na tym świętym grobie,
gdzie na płycie grobowca,
napis jeszcze świeży :
- Tu JAN Paweł II - Polak wielki leży ...