Podczas oglądania transmisji z pogrzebu owładnęły mnie takie oto odczucia: Gdy Wrota Watykańskie za Twoją trumną się zamykały, Moje oczy szczerze się rozpłakały. Jeszcze Twarzą Twą trumnę do wiernych zwrócono, Abyś mógł spojrzeć jeszcze na świat Twarzą choć martwą – za życia umęczoną. Abyś Wielki Pasterzu Twym martwym okiem mógł dojrzeć, Każdego człowieka i w smutną ,w zapłakaną mu w twarz spojrzeć. I z każdym człowiekiem było to pożegnanie, Ale nie na zawsze, wszak każdy kiedyś zmartwychwstanie. I z Tobą Ojcze Święty się zobaczymy, Kiedy do Niebios Bram na kolanach wkroczymy. Będziemy się cieszyć razem u boku Twego, Wieczną Chwałą w Niebie, patrzeć jak stoisz przy Tronie Najwyższego. Mamy nadzieję, że z Tobą się tam spotkamy, Lecz jeszcze troszkę życia chyba przed sobą mamy. Módl się, abyśmy swego żywota spokojnie dokonali, I chwaląc Boga przez ten krótki czas z Tobą w Niebie się spotkali. Zbigniew