październik 2004r Kiedy dowiedziałam się o wycieczce do Rzymu, a zwłaszcza możliwości spotkania JANA PAWŁA II bardzo chciałam pojechać, całym sercem pragnęłam Go zobaczyć. Niestety...z braku funduszy i trudnego wyboru pomiędzy rozpoczęciem studiów a wyjazdem zostaję w domu. Dziś bardzo tego żałuję, bo wiem, że ten wyjazd to była moja ostatnia sznasa, na Spotkanie, które tak głęboko pozostało w sercach i pamięci tych którzy pojechali... Moim największym marzeniem ( zapewne nie tylko moim ) jest to, aby NASZ UKOCHANY RODAK JAN PAWEŁ II został w najbliższym czasie wyniesiony na ołtarze. Może w najbliższej przyszłosci uda mi się odwiedzić Jego Grób, grób JANA PAWŁA II WIELKIEGO