Z radościa i żalem jednoczesnie wspominam ten upalny dzien 18 sierpnia 2002 roku, który później zapisał się w kartach historii Polski, jako ostatnie spotkanie na Błoniach z naszym kochanym Ojcem....
Był to z pewnościa jeden z tych najszcześliwych i najpiękniejszych dni również i w moim kalendarzu wydarzeń...
Kiedy wracam pamięcią do tamtego dnia, nie potrafię uzmysłowić sobie, że tak na prawdę nigdy tu na ziemi już nie spotkamy się z Nim, podczas tych niezwykłych spotkań, kiedy Bóg był tak blisko na wyciągnięcie ręki w Jego osobie, a atmosfera miłości, pokoju i błogości przepełniała niemalże powietrze.... Dlatego wciąż pozostanie smutek i tęsknota za tym, a jednoczesnie pełna ufności nadzieja, że Bóg bogaty w miłość i miłosierdzie wspomoże nas ręką naszego Ojca Jana Pawła II, doprowadzając w końcu do ponownego, szczęśliwego, wspólnego spotkania.....
Idąc więc za słowami piosenki ponawiam dziś znów wołanie : "Liczę na Ciebie Ojcze, liczę na Twą ojcowską dłoń, liczę na Ciebie, ufam Tobie i nie zawiodę się... !"